Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Paul Roelandt (1953)

Paul Roelandt mag vandaag 73 kaarsjes uitblazen. Muzikaal was deze geboren Aalstenaar – wonend in Denderhoutem – actief van 1970 tot 1989. Hij bracht 23 singles uit. Zijn eerste single heette ‘Zeg nooit neen’ en verscheen in 1973.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende 30 liedjes van Paul Roelandt:

  • Alle moeders – 1978
  • Caroline – 1981
  • De beroving van de postkoets – 1976
  • De eendendans – 1986
  • De oude liedjes – 1980
  • Een boom in bloei – 1988
  • Elke dag meer en meer – 1973
  • Geef mijn droom nog een kans – 1984
  • Het land waar ik geboren ben – 1974
  • Het pleintje – 1988
  • Ik heb een boontje voor jou – 1976
  • Ik wil met haar trouwen – 1979
  • Je denkt nog steeds aan hem – 1975
  • Kinderogen – 1982
  • Kom in mijn armen – 1975
  • Lady – 1980
  • Meisjes kussen is geen zonde – 1974
  • Mijn dorpje – 1978
  • Neem eens een kind bij de hand – 1981
  • Sheila – 1982
  • Viva Pepita – 1977
  • Vlinder – 1977
  • Voor een arme clown – 1976
  • Vrije radio – 1981
  • Zeg me dat het niet waar is – 1985
  • Zeg niet te gauw – 1985
  • Zeg nooit neen – 1973
  • Ziede gij mij gere? – 1977
  • Zo ben jij – 1979
  • Zonder geld – 1973

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Ik speelde met mijn coverband in het voorprogramma van The Pebbles, die toen met Seven horses in the sky een hit hadden. In de zaal was ene Roland Verlooven, op zoek naar nieuw talent voor platenfirma Vogue. Na het optreden stapte hij op me af en zei: ik ben geïnteresseerd. In de groep, dacht ik. Maar nee, hij bedoelde mij. Ik heb toen een stemtest gedaan en heb het op zijn aangeven geprobeerd als soloartiest. Een jaar later scoorde ik met 'Zeven anjers, zeven rozen' een monsterhit en was mijn leven niet meer hetzelfde. Had ik Roland niet ontmoet, dan was ik nu aan het uitbollen als leraar Nederlands-Engels-Duits. Die ontmoeting is bepalend geweest voor heel mijn leven. En het spreekt vanzelf dat ik heel ontgoocheld was toen hij 25 jaar later besloot om ermee te stoppen. Het was alsof ik mijn vader verloor. »Willy Sommers
Het Nieuwsblad - 5 augustus 2011