Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Hugo Raspoet (1940-2018)

Het is vandaag de geboortedag van Hugo Raspoet (2 november 1940 – 3 oktober 2018). Hij behoorde al in de zeer vroege jaren ’60 tot de pioniers van de Vlaamse kleinkunst, samen met KoR Van Der Goten en Miel Cools.

Hoewel uit zijn scherpe pen vooral protestsongs vloeiden – waaronder het door de BRT verbannen ‘Evviva Il Papa’ – was het toch vooral het gevoelige liefdesliedje ‘Helena’, uit zijn elpee ‘Raspoet’ (1970) dat hem in Vlaanderen eeuwige roem zou opleveren. Deze elpee, die hij maakte met Guido Van Hellemont en Wim Bulens (alias Lamp en Lazerus), geldt nog steeds als een van de hoogtepunten van de Vlaamse kleinkunst.

Raspoet hing in 1973 de zangmicro aan de wilgen, maar zijn naam zou nog tientallen jaren opduiken op de BRT als vertaler/ondertitelaar. Deze video werd pas in 1987 opgenomen

Hugo Raspoet maakte ook nog andere liedjes dan Helena, zoals deze parel. Leuk ook het interview met Zaki dat er op volgt: ‘Voor mij zijn er alleen maar liedjes. Als Will Tura een goeie melodie maakt, dan is dat voor mij evenveel waard dan als Jan De Wilde een goeie tekst schrijft’

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende liedjes van Hugo Raspoet:

  • Anne-Marieke
  • Dag Lief
  • De Landloper
  • De Lijkenstoet
  • De Zon
  • Ecco Homo
  • Eens Komt De Dag
  • Eviva Il Papa
  • Franse Ratten
  • Heer Olof
  • Helena
  • Hoe Durven Ze
  • Ik Liep Een Eindje Om
  • Jan Publiek
  • Jantje Zag Eens
  • Korenbloem
  • Kwezelken
  • Marleentje
  • Mijn Koningskind
  • Een Nieuwe Lente Een Nieuw Geluid
  • Oost, West
  • Schaduw
  • Sneeuwit Vogeltje
  • Spuitje Op, Laat Je Rijden
  • Verstoppertje
  • Zoals Ik Eenmaal Beminde

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Ik heb niets geleerd, alleen maar mijn ogen gebruikt en goed geluisterd. Voor mijn talen, voor het zingen. Ik ben opgegroeid in Gent in een vrij arm gezin. Honger heb ik nooit geleden, maar het was op het randje. Vader werkte als technisch tekenaar bij het ministerie van Openbare Werken. Normaal had hij architect moeten worden, maar de Eerste Wereldoorlog stak daar een stokje voor. Hij is zeven jaar soldaat geweest. Van zijn baan op het ministerie kwamen wij niet rond. Uit noodzaak opende hij ook een fietsenzaak in Gent. Moeder had een kruidenierswinkel. Als kind had ik wel een koffergrammofoon en we hadden een stapel 78-toerenplaten. In 1947 moest ik naar het leger. Ik kon optreden met de Welfare-troepen in Duitsland. Toen wist ik dat ik artiest wou worden. Mijn vader zag dat niet zitten. Hij kwam pas naar mij kijken toen hij zeker was dat ik het redde in de showbizz. »Will Ferdy
Het Laatste Nieuws - 4 maart 2017