Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Hugo Raspoet (1940-2018)

Het is vandaag de geboortedag van Hugo Raspoet (2 november 1940 – 3 oktober 2018). Hij behoorde al in de zeer vroege jaren ’60 tot de pioniers van de Vlaamse kleinkunst, samen met KoR Van Der Goten en Miel Cools.

Hoewel uit zijn scherpe pen vooral protestsongs vloeiden – waaronder het door de BRT verbannen ‘Evviva Il Papa’ – was het toch vooral het gevoelige liefdesliedje ‘Helena’, uit zijn elpee ‘Raspoet’ (1970) dat hem in Vlaanderen eeuwige roem zou opleveren. Deze elpee, die hij maakte met Guido Van Hellemont en Wim Bulens (alias Lamp en Lazerus), geldt nog steeds als een van de hoogtepunten van de Vlaamse kleinkunst.

Raspoet hing in 1973 de zangmicro aan de wilgen, maar zijn naam zou nog tientallen jaren opduiken op de BRT als vertaler/ondertitelaar. Deze video werd pas in 1987 opgenomen

Hugo Raspoet maakte ook nog andere liedjes dan Helena, zoals deze parel. Leuk ook het interview met Zaki dat er op volgt: ‘Voor mij zijn er alleen maar liedjes. Als Will Tura een goeie melodie maakt, dan is dat voor mij evenveel waard dan als Jan De Wilde een goeie tekst schrijft’

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende liedjes van Hugo Raspoet:

  • Anne-Marieke
  • Dag Lief
  • De Landloper
  • De Lijkenstoet
  • De Zon
  • Ecco Homo
  • Eens Komt De Dag
  • Eviva Il Papa
  • Franse Ratten
  • Heer Olof
  • Helena
  • Hoe Durven Ze
  • Ik Liep Een Eindje Om
  • Jan Publiek
  • Jantje Zag Eens
  • Korenbloem
  • Kwezelken
  • Marleentje
  • Mijn Koningskind
  • Een Nieuwe Lente Een Nieuw Geluid
  • Oost, West
  • Schaduw
  • Sneeuwit Vogeltje
  • Spuitje Op, Laat Je Rijden
  • Verstoppertje
  • Zoals Ik Eenmaal Beminde

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« In het leger won ik de superfinale met Fame and Fortune van Elvis. En in de Folies Bergère in Brussel kwam ik terecht in de revue van Bobbejaan Schoepen. Wie dromen koestert, moet die nastreven. Vanaf dan besloot ik het als zanger te maken. Mijn moeder ging niet akkoord. Het kwam tot een breuk met slaande deuren en ik belandde in Brussel op een kamer. Het werden vier onwaarschijnlijk harde jaren. Ik dweilde cafés chantants af in Antwerpen en Brussel voor amper 200 frank per optreden en liftte daarna naar huis. »Jimmy Frey
Krant van West-Vlaanderen - 4 oktober 2013