Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Urbanus (1949)

Een gelukkige 76ste verjaardag vandaag aan ons aller Urbanus uit het Pajottenland!

Misschien stond hij er zelf nooit bij stil, maar bij zijn geboorte waren de sterren hem nochtans welgezind. Iemand die geboren is onder het sterrenbeeld Tweelingen gaat door het leven als welsprekend, gevat, intellectueel en openhartig, maar anderzijds ook als wispelturig en oppervlakkig. Blijkbaar zijn tweelingen ook de beste humoristen, want met Urbanus, Jacques Vermeire, Jef Burm, Charles Janssens en Theo Van den Bosch staan in het lijstje toch enkele van de grootste humoristische kleppers die Vlaanderen ooit kende.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende 42 liedjes van Urbanus:

  • 1-2-3 rikke tikke tik – 1982
  • Als ik doodga – 1977
  • Als moeder zong – 1979
  • Awel mercie – 1983
  • Bakske vol met stro – 1979
  • Belastingcontroleur – 1982
  • De Aarde – 1980
  • De kampioen – 1977
  • De konijnekotelaar (B) – 1974
  • De vaas van Sinterklaas – 1987
  • De Vledermuis – 1978
  • De wereld is om zeep – 1975
  • Disco-bar – 1977
  • Fillemong en Fillomeen – 1975
  • Gigippeke – 1974
  • Grootvader Geplant – 1988
  • Handtekeningske – 1977
  • Help me, ik ben rijk – 1975
  • Het lichtgevende doosje – 1985
  • Hittentit – 1982
  • Ik kom af – 1985
  • In De Hemel Gelogeerd – 1979
  • In het midden van de nacht – 1974
  • Ivonneke – 1979
  • Katrien – 1982
  • Kodazuur – 1982
  • Leentje – 1974
  • Madammen met een bontjas – 1979
  • Mijn peter – 1977
  • Moeke Medelij – 1975
  • Pajottenland – 1977
  • Plezant liedje voor lud – 1978
  • Publiciteitsjaren – 1982
  • Rustige Ouwe Dag – 1982
  • Serieus Liedje Voor Lud – 1978
  • Simfonieke van den uitkomen – 1974
  • ’t Is Feest – 1987
  • The Scratchin’ Zwaantjes – 1984
  • Vaarwel Theo – 1977
  • Wat Ze Nog Niet Weet – 1979
  • Zilveren maan – 1985
  • Zonder Pracht, Zonder Praal – 1982

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Ik ben nooit een huurling geweest, gedwongen door z'n agenda. Nooit heb ik een broodproducer willen zijn: ik werkte alleen met mensen naar wie ik zelf opkeek, voor wie ik een zekere fascinatie voelde, of van wie ik wat kon leren. Als sessiemuzikant was ik minder kieskeurig: wie mij betaalde, kon mij krijgen. Van 1972 tot 1978 heb ik enorm veel sessies gedaan, tot ik het echt beu was. »Jean Blaute
Humo - 14 april 2015