Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Herman Elegast (1940)

Dankzij Herman ‘Elegast’ Van Caekenberghe, frontman van de Vlaamse kleinkunst- en close-harmonygroep De Elegasten, weten we dat Leuven enkel maar een Vlaams gehucht is. Zelf bleef hij zijn Merchtem altijd trouw, waar hij trouwens altijd les heeft gegeven. Herman wordt vandaag 86.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende 44 liedjes van De Elegasten:

  • Annabel Lee – 1969
  • Bijna een liefdeslied – 1973
  • Boomerang – 1970
  • Bruidsnacht – 1969
  • Chili Vietnam Israël – 1973
  • Dat je mijn liefje bent – 1970
  • De laatste brief – 1969
  • De scepter en de mijter zult gij eren (Reynaertlied nr. 2) – 1973
  • De wereld vrij (Reynaertlied nr. 1) – 1973
  • Drinklied – 1966
  • Droefheid – 1969
  • Droeve Clown – 1975
  • Ergens – 1975
  • Grafschrift – 1975
  • Harbalori Fa – 1967
  • Het oude wijf – 1969
  • Het sweeuwwit vogeltje – 1967
  • Intetinte – 1966
  • Ja laat ons vrolijk wezen – 1966
  • Joker – 1975
  • Kabouters – 1969
  • Kermis in de hel – 1973
  • Kinderen van de zon – 1971
  • Kom liefje kom – 1973
  • Melopee – 1972
  • Niet op kogels en kanonnen – 1972
  • Nu de lampen zijn gedoofd – 1975
  • Onder andere(n) – 1973
  • Onze kliek van toen – 1975
  • Oudje – 1973
  • Praten, zingen, dansen – 1972
  • Smartlap – 1969
  • ’t Is goed in ’t eigen hart te kijken (denkend aan Nixon) – 1974
  • Te Broekzele – 1966
  • Tuintje – 1970
  • Vergeet – 1974
  • Veronikja – 1970
  • Vluchten kan niet meer – 1975
  • Volksliedje – 1969
  • Vrienden – 1975
  • Wat heb je vandaag op school geleerd – 1969
  • Weet je – 1969
  • Zoveel – 1975

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« In 1976 heb ik een zwaar ongeval gehad. Op 12 december was dat, in Mechelen. Ik had in totaal zeven uur opgetreden, ik was moe en het was spekglad. Ik ben met mijn Volkswagenbusje van de weg gegaan en tegen een elektriciteitspaal gecrasht. Heup ontwricht, borstkas platgedrukt. Maar ik zit hier nog. Na dat voorval hield ik het voor bekeken bij Will Tura. Ik wilde daarvoor ook al stoppen, maar Will bleef me maar pushen. Toen ik er uiteindelijk mee ophield, verdiende ik 3.600 Belgische frank per avond. In die tijd was dat een smak geld, en we speelden zowat twintig keer per maand. Maar ik wilde weg vanonder de kerktoren, wat nieuwe dingen proberen. Zakendoen ook. »Leo Caerts
Focus Knack, 25 januari 2017