Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Jacques Raymond (1938)

Jacques Raymond, een van de laatste ‘survivors’ van een generatie gouden Vlaamse stemmen, wordt vandaag 87. Hij zette zijn eerste stappen als orkestzanger in 1957. In 1960 bracht hij zijn allereerste single uit ‘Heel veel liefs en tot ziens..

Op 23 maart 1963, verdedigde Jacques Raymond onze Belgische kleuren in Londen op het Eurovisiesongfestival met het nummer ‘Waarom’. Hij eindigde tiende met vier punten. In 1971 offerde hij zich, samen met Lily Castel, op Nicole & Hugo te vervangen op het Eurovisiesongfestival.

In de jaren ’90 vond hij zowel privé als professioneel het geluk aan de zijde van zangeres Ingriani. Jacques en Ingriani stopten in december 2014 met optreden, Jacques na 60 jaar op de planken en Ingriani na 45 jaar.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende 90 liedjes van Jacques Raymond:

  • Aan jou (Tonight I celebrate my love) – 1985
  • Adios Pampa Mia – 1966
  • Alle meisjes zijn mooi – 1973
  • Als bloesems in mei – 1970
  • Als in de Sahara – 1971
  • Annelie – 1971
  • Bouw mij een kasteel – 1977
  • Brigitte – 1977
  • Chocolata – 1971
  • Daar in Kansas – 1971
  • Daar in Rome – 1970
  • Dank je wel – 1965
  • Dans de baciboem – 1970
  • De seizoenen van ’t leven – 1970
  • De Tien Geboden – 1972
  • De trein van karnaval – 1974
  • De wereld staat op z’n kop – 1977
  • Die eerste kus – 1968
  • Die woorden van vannacht – 1963
  • Ding-dang-dong – 1977
  • Dit land is mijn – 1961
  • Doe niet zo preuts – 1977
  • Een charleston voor Madelon – 1970
  • Een wijsje van 2 centen – 1970
  • Eens – 1963
  • El sol – 1970
  • Er was eens.. – 1973
  • Geen penny meer – 1973
  • Grijp de lente – 1977
  • Hannibal – 1970
  • Heel veel liefs en tot ziens – 1960
  • Hello Dolly – 1965
  • Hey hop – 1966
  • Honderd duizend woorden – 1966
  • Ik blijf op je wachten – 1964
  • Ik wil een vrouw (Calamity Jane) – 1970
  • In al mijn dromen – 1971
  • Is het waar? – 1965
  • Ja ’t is waar – 1961
  • Jij – 1973
  • Jij daar – 1965
  • ‘k Hou van allebei (old and wise)- 1985
  • ‘k Zit in Rio – 1982
  • Klappen in de handen – 1960
  • Klokkenmelodie – 1965
  • Kom in september – 1965
  • Kom toch gauw – 1970
  • Kris kras knal karnaval – 1974
  • La gitana – 1973
  • Laat de deur nog op een kier – 1977
  • Laat ze maar braden – 1970
  • Lalalalalala – 1971
  • Lente in m’n hart – 1977
  • Lusteloos – 1965
  • Marleentje – 1974
  • Men zegt.. – 1973
  • Mijn brief aan Sylvia – 1973
  • Mijn kleine Piccolina – 1961
  • M’n Vlaanderen (My Way) – 1985
  • Monika – 1969
  • Na regen komt weer zonneschijn – 1973
  • Niemand – 1985
  • Nina – 1970
  • Nooit was ik zo verliefd – 1981
  • Op een zondag als vandaag – 1973
  • Palma Nova – 1973
  • Permettete signorina – 1961
  • Sancta Lucia – 1975
  • Sheilala-boem-boem – 1972
  • Slotakkoord – 1965
  • Stamwoord liefde – 1969
  • Sylvie – 1965
  • Tannia – 1965
  • Tennesee – 1971
  • Toen opa zo jong was – 1973
  • Treur niet om mij… arm Vlaanderen – 1977
  • Trouw, trouw, trouw – 1961
  • Veel te veel – 1965
  • Vergeef me – 1966
  • Vlaamse leute – 1977
  • Voor jij ontwaakt – 1972
  • Voor jou en mij – 1961
  • Vrij als een vogel (Orchard Road) – 1985
  • Waar ik ook ben – 1982
  • Waar liefde is.. – 1973
  • Waar zou jij nu zijn – 1970
  • Waarom – 1963
  • Wie dan (Someone) – 1965
  • Wie heeft mij lief? – 1972
  • Zijn beste vriend ging heen – 1982

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Ik denk dat ik overleefde omdat ik mijn optredens altijd goed verzorgde. Ik wilde mijn geld waard zijn. Ik was als de dood dat mensen zouden zeggen: Tura is zijn geld niet meer waard. Ik was me al heel vlug bewust van het belang van mijn optredens. Begin jaren zeventig trok ik een heel jaar elke zaterdag naar Parijs om daar zangles te volgen bij een operazanger. Dat is toch het minste wat je van een zanger mag verwachten: dat hij niet vals zingt, dat zijn toonzetting juist is. Okay, dat is misschien een talent, maar toch moet je nog in de leer. In Parijs leerde ik zingen vanuit de buik. Ik bedoel: de adem in de buik trekken. Ik wist niet dat dat kon. Ik heb het daar, in Parijs, moeten leren. Ik zong er geen Tura-liedjes, klanken moest ik zingen. Oe's en A' en O's. En toonladders. Ja, gelijk de kinderen in de muziekles dat moeten doen: wat de piano voorspeelt, nazingen. »Will Tura
Het Nieuwsblad - 24 oktober 1998