Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Hugo Dellas (1938-2021)

Hugo Dellas, echte naam is Hugo Wagemans, was wellicht een van Vlaanderens warmste (zang)stemmen ooit.

In het collectieve geheugen zit vooral het kenwijsje dat hij inzong voor die heerlijke jeugdserie Het Zwaard van Ardoewaan op de toenmalige BRT. Hij speelde in de tv-reeks ook de rol van Dirk.

In 1967 nam hij met ‘De Torens van Babel’ deel aan Canzonissima, de preselectie van het Eurovisiesongfestival, maar zijn liedje werd uitgesloten omdat het langer was dan drie minuten. Het liedje werd wel zijn eerste hit.

Dellas keek ook veel verder dan Vlaanderen. Hij nam eveneens meerdere Franstalige singles op en toerde mee in voorprogramma’s van artiesten als Mireille Mathieu, Salvatore Adamo, Hugues Auffray, Demis Roussos en Gilbert Bécaud.

Hij werd geboren op 18 april 1938 en overleed op 27 maart 2021. De VRT meldde pas op 1 juni 2021 als eerste zijn overlijden.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je deze zes liedjes van Hugo:

  • De torens van Babel – 1967
  • Het zwaard van Ardoewaan – 1972
  • Jazz met de muze – 1967
  • Langs de Autostrade – 1970
  • Melancholy Man – 1970
  • Praat enkel zacht (Godfather thema) – 1972

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Ik speelde met mijn coverband in het voorprogramma van The Pebbles, die toen met Seven horses in the sky een hit hadden. In de zaal was ene Roland Verlooven, op zoek naar nieuw talent voor platenfirma Vogue. Na het optreden stapte hij op me af en zei: ik ben geïnteresseerd. In de groep, dacht ik. Maar nee, hij bedoelde mij. Ik heb toen een stemtest gedaan en heb het op zijn aangeven geprobeerd als soloartiest. Een jaar later scoorde ik met 'Zeven anjers, zeven rozen' een monsterhit en was mijn leven niet meer hetzelfde. Had ik Roland niet ontmoet, dan was ik nu aan het uitbollen als leraar Nederlands-Engels-Duits. Die ontmoeting is bepalend geweest voor heel mijn leven. En het spreekt vanzelf dat ik heel ontgoocheld was toen hij 25 jaar later besloot om ermee te stoppen. Het was alsof ik mijn vader verloor. »Willy Sommers
Het Nieuwsblad - 5 augustus 2011