Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Kor Van der Goten (1931-1983)

Het is vandaag de geboortedag van KoR (Cornelius) Van der Goten (Mechelen 21 april 1931 – 28 januari Antwerpen 1983), Vlaanderen’s allereerste ‘sjansonjee’. ‘Artiesten zijn tisten en die worden niet wijs’, zong deze volstrekt eigenwijze en controversiële kleinkunstzanger wiens leven leest als een dramatisch filmscenario.

Samen met Miel Cools, Hugo Raspoet en Antoon De Candt behoorde hij eind jaren ‘50 en begin jaren ‘60 tot de eerste golf Vlaamse chansonniers.

Zijn lyrische liedjesteksten waren voor die tijd vaak zeer gewaagd en extravagant. Zelfs na meer dan vijftig jaar blijven ze nog altijd vlijmscherp, reden waarom je Van der Goten vrijwel nergens nog op de radio zult (terug)horen.

Voor zijn omgeving was hij helaas ook een enfant terrible, door zijn wispelturige karakter en zijn drankprobleem.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende liedjes van KoR Van der Goten:

  • Caroline – 1962
  • De speelman – 1964
  • De Vlaamse kritikasters – 1964
  • Ekstravagant – 1962
  • Goeden avond – 1964
  • Hang niet door het venster – 1960
  • Hipokrizie – 1964
  • Ik wandel (Antwerpen) – 1964
  • Kind op het tapijt – 1962
  • Op een nacht belde een meisje – 1962
  • Prelude – 1962
  • Proza – 1962
  • September – 1964
  • Sertitude – 1962
  • Soete mei – 1964
  • Sprookeling – 1962
  • Stilleven met bier – 1960
  • Stommi – 1962
  • ’t Zwijntje – 1961
  • Testamant – 1964
  • Verboden te lachen – 1964
  • Zaterdagavond – 1964

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Ik ben niet nostalgisch van aard. Maar ik ben wel ontgoocheld. Heel erg. Anderhalf jaar geleden ben ik gestopt. Ik hoor niemand meer. Voor de pers besta ik niet meer. Radio 2 heeft me al jaren niet meer uitgenodigd. Is dat geen schande? Ik ben daar boos om. Ik voel me miskend. Ik heb meer dan vijfhonderd liedjes op plaat gezet. Op straat kom ik veel mensen tegen die me danken voor mijn liedjes en mijn teksten. En wat blijft over? Christine, of Het Schrijverke. Het moet allemaal snel en goedkoop succes zijn tegenwoordig. In Frankrijk hebben ze eerbied voor hun oudere artiesten. Hier niet. »Will Ferdy
Het Nieuwsblad - 1 december 2015