Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Yvonne Verbeeck (1913-2012)

Yvonne Verbeeck, geboren op 7 december 1913 in Rumst, stond als kind in haar geboortedorp bekend als ‘Yvonneke van De Mast’, naar de bekende fietsenzaak van haar ouders in de Kerkstraat. Het waren de lokale koster en componist Abel Frans die de zangkwaliteiten van de jonge Yvonne ontdekten en stimuleerden. Ze begon haar carrière in 1932 als klassieke sopraanzangeres bij de NIR, de verre voorloper van de VRT. Ze was als actrice zowel in het theater als op televisie te zien. Kinderprogramma’s, luisterspelen, bonte avonden, ze deed het allemaal. Ook bij de populaire Antwerpse Radio Kerske van Georges De Caluwé was ze actief.

Toen in de Tweede Wereldoorlog door het Werk Stichting Koningin Elisabeth werd gevraagd om op te treden voor de soldaten schakelde ze over naar operette, schlagers en komische acts. Na de oorlog trad ze veel op in de Antwerpse revues met Charel Janssens, Tony Bell, René Bertal en Edward Deleu. Daarna werkte ze tien jaar samen met Gaston en Leo in de Ancienne Belgique. Bij het grote publiek werd ze vooral bekend door haar optredens in de tv-sketches en films van Gaston & Leo.

Ze speelde ook mee in verscheidene films. Op latere leeftijd bleef ze actief en trad ze op voor goede doelen en voor bejaarden. Om haar publiek te bedanken, maakte ze in 2005 nog de dvd ‘Artiestenleven’, met een monoloog waarin ze haar publiek uitlegt welke energie ze van hen kreeg in haar carrière van ruim 75 jaar.

Toen ze 96 jaar oud was, zei Yvonne Verbeeck nog in interviews dat ze vastbesloten was om honderd jaar te worden. Ze overleed op 98-jarige leeftijd op 26 februari 2012.


Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Ik ben een poos de Trini Lopez van Vlaanderen geweest: ik trad op met niet meer dan bas, gitaar en zang. Als ik ergens toekwam, zocht ik ter plekke een bassist, later ook een drummer. Die vond je dan bij de lokale orkesten. Dat was elke week weer de vingers kruisen en ik was dat al vlug beu. Staf en ik werden daar snel handig in: als we het dorp binnenreden, keken we even op de affiche van die avond: “tof, De Karina's spelen hier straks ook, die pianist van hen, Leo Caerts, zal er dus zijn., Dan gingen we Leo vragen of hij me wilde begeleiden die avond; later is hij ook in mijn groep gekomen. »Will Tura
De Standaard - 31 juli 2010