Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Katastroof

Katastroof is zo een van de zeer weinige groepen die hun eigen geschiedschrijving strikt in de hand houden. Ja, die mannen zijn echt niet zo lomp als ze er soms uitzien. Je vindt bv. nergens hun geboortedata, niet op het internet en niet in de krantenarchieven. Ook de echte naam van Zjuul Krapuul moet decennia lang zowat het best bewaarde geheim van Antwerpen geweest zijn. Al weten we intussen via een gunstige wind dat Zjuul in het gewone leven – voor zover hij dat kent – mag aangesproken worden als Robert Orens.

Jos Smos – pseudoniem van Jos Hermans – is samen met Zjuul nog het enige originele groepslid. Stef Bef – echte naam Steven Boers – vervoegde de groep begin 2002. Jimmeke ’t Slimmeke” (Julien Henderickx) stapte in 1999 uit de groep, in november 2005 gevolgd door Rob de Snob (Rob Stafford).

Stef Bef maakte in mei 2021 bekend dat hij Katastroof verliet, enkele maanden later gevolgd door origineel lid Zjuul Krapuul. Desondanks is Katastroof nog altijd actief. Stichtend lid Jos Smos wordt momenteel bijgestaan door zijn zoon Eli Droge Keli en Wout Stout. Zij willen het oeuvre van Katastroof levend houden en nieuwe generaties ‘bekeren’ en brachten intussen zelfs een nieuwe plaat uit.

De website Antwerpse Muziek situeert de officiële start van Katastroof op 1 september 1977. Als dat correct is, dan bestaat de Antwerpse groep vandaag 48 jaar. Het filmpje hieronder bevat de oudste bewegende beelden van de groep.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende 42 liedjes van Katastroof:

  • Ballade van de grote nul – 1978
  • Ballade van de moerdener – 1979
  • De kabouterkes – 1986
  • De mokkes van de stad – 1982
  • De vrouwespecialist – 1978
  • De wereld gaat naar de klote – 1982
  • De wielertoerist – 1978
  • De zoon van meneer pastoor – 1978
  • Den bazepoeper – 1979
  • Frete – 1979
  • Geen komplekse – 1978
  • Gene schrik van de flikken – 1981
  • Goddegamee – 1979
  • Godverdoeme – 1982
  • Goesting voor te blete – 1986
  • Heel de wereld stinkt – 1986
  • Het geloof – 1988
  • Hoerekotje – 1979
  • Ik weur (nog) zat – 1981
  • Jagersdans – 1978
  • Juul – 1978
  • Karakolleke – 1982
  • Karsmis van m’n klote – 1984
  • Lentelieke – 1978
  • Maandagmorgen – 1981
  • Maske van den buite – 1981
  • Met de wijven niks als last – 1988
  • Mieke – 1979
  • Nacht in de stad – 1984
  • Niet te versieren – 1979
  • Oep een Franse wc – 1988
  • Paterkesdans – 1979
  • ’s Zondags in de kerk – 1981
  • Schaamhaar – 1978
  • Spauwen is gevaarlijk – 1982
  • Terugblik – 1988
  • Triestige plant – 1981
  • Weerzien – 1981
  • Wij zen veur den Antwerp – 1987
  • Zelf doen’k het ook – 1982
  • Zo zat als 100.000 man – 1988
  • Zuipe – 1978

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Ik heb een paar bypassen en nu ook een defibrilator. Ze hebben al twee keer tegen mijn vrouw gezegd: Het is gedaan met hem. Bij mijn eerste hartinfarctje heb ik een bijna-doodervaring gehad. Ik lag op de spoeddienst. De dokter kwam me onderzoeken en opeens was ik weg. Ik zag mijn hele leven voor me. Alles tegelijkertijd. De toekomst zag ik ook, maar troebel. Het gaf me een goed gevoel. Alles viel van me af. Het heeft me rust gegeven. Het gevoel: laat maar gebeuren. Er is leven na de dood, daar geloof ik in. Net als in reïncarnatie. De mens draagt in zijn rugzak de ervaringen van vorige levens mee. Maar als je zoiets zegt, reageren veel mensen met: Och, daar hebt ge weer zo ene. Vorige levens, wat weet gij daar nu van? Maar als je daar constant geconcentreerd mee bezig bent, krijg je antwoorden. »Miel Cools
Het Belang van Limburg, 9 februari 2013