Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Nelly Byl (1919-2011)

25 maart is de geboortedag van Nelly Byl (1919 – 2011), een van onze belangrijkste Vlaamse liedjestekstschrijvers ooit. Met het repertoire dat Nelly bijeen pende kun je tientallen uren vullen.

Alleen al voor Will Tura schreef ze bij benadering vierhonderd liedjesteksten, maar het aantal artiesten dat haar teksten gebruikte, van de vroege jaren ’50 tot diep in de jaren ’90, bedraagt meer dan honderd.

Eigenlijk brengt Vlaamse Wonderjaren dagelijks een hommage aan Nelly, want per 24 uur hoor je gemiddeld wel dertig of meer liedjes waarvan zij de tekst schreef.

Nelly Byl schreef meer dan 2.000 – veelal Vlaamse – liedjesteksten. Liedjesteksten die ze voor Will Tura waren onder meer Draai 797204, El Bandido, Heimwee Naar Huis, Arme Joe, M’n Airhostess, Vergeet Barbara en De Noorderwind.

Ook de liedjesteksten van Marva uit de jaren ’70 waren voor het grootste deel door Nelly geschreven. Voor Jimmy Frey schreef ze ‘Zo Mooi, Zo Blond en Zo Alleen’ en voor Paul Severs ‘Geen Wonder dat ik Ween’.

De vlot meertalige Byl kende ook succes in het buitenland: zo konden de Gibson Brothers met Que sera mi vida een internationale hit scoren. Nelly Byl, die in Ukkel woonde, overleed daar woensdag 30 november 2011 in het Edith-Cavellziekenhuis. Ze werd 92.


Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Eigenlijk had ik in 1963 Canzonissima moeten winnen en naar het Songfestival gaan. Ik zong toen 'Luister naar de wind', waarvan alle kranten schreven dat het me op het lijf geschreven was en dat ik mijn ticket voor het festival al op zak had. Tot bleek dat ene Hans Lauwer in de jury zat, en er een lied gekozen werd dat hij had gecomponeerd. Wat moest ik daarvan denken? In 1965 ben ik dan naar Napels gegaan met 'Als het weer lente wordt'. België was winnaar op de algemene repetitie, maar toch ben ik naar huis gekomen met een mooi rond getal. Dat is ook zoiets waar ik me vandaag de dag nog altijd vragen bij stel. Ik voelde me verschrikkelijk, toen. Het was het prille begin van mijn carrière. »Lize Marke
De Standaard - 12 april 2003