Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Tony Corsari (1926-2011)

Tony Corsari (1926-2011), de eerste echte duizendpoot in de Vlaamse showbizz, werd geboren op 12 november 1926. Zijn tv-carrière liep van 1955 tot 1964, zijn muzikale carrière van 1959 tot 1967, waarna hij zich volledig terugtrok uit het showleven.

Corsari was overdag ambtenaar bij de Commissie voor Openbare Onderstand (de voorloper van het OCMW) in Brussel, ’s avonds ontpopte hij zich tot entertainer in alle mogelijke zalen van het land. In zijn topjaar 1960 deed hij, naar eigen zeggen, 296 presentaties.

Op de toenmalige BRT was Corsari in de jaren ’50 en ’60 een populaire presentator van tal van shows zoals ‘100.000 of niets’, ‘Eén tegen allen’, ‘Ontdek de Ster’ en ‘De Muziekkampioen’. Hij groeide uit tot de eerste grote tv-vedette in Vlaanderen. Als zanger scoorde hij grote hits met ‘Waarom zijn de bananen krom?’ en ‘Het minirokje’. Hij overleed na een slepende ziekte op 2 september 2011.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende liedjes van Tony Corsari:

  • Aan Het Noordzeestrand – 1965
  • Ahmed Larbi Mustafah – 1966
  • De Balearen – 1965
  • De Begrafenis Van Ome Neel – 1959
  • De Cactus tango – 1967
  • De Grond – 1958
  • De Kuskesdans – 1964
  • De Rare Tango – 1958
  • Dolle Mina – 1967
  • Een Reisje Naar De Maan – 1965
  • Goeien Avond Allemaal – 1958
  • Het Minirokje – 1964
  • Het Rijbewijs – 1964
  • Het Meisje Van De Zanzi-Bar – 1967
  • Hinke-Pinke-Dinke (Lily The Pink) – 1966
  • Ik Ben Verliefd Op Zwarte Lola – 1963
  • Lieve Naampjes – 1958
  • Maar Op Zaterdagavond – 1965
  • Mag Ik Je Bril Eens Lenen? – 1958
  • Mijn Tante Antoinette – 1966
  • Moeke Waarom Neem Jij Altijd De Pil – 1967
  • O Alexander – 1965
  • Waag Je Kans – 1964
  • Waarom Zijn De Bananen Krom? – 1959
  • Wat Een Lieveling – 1964
  • Wat Moet Ik Doen – 1964
  • Zij Ging Naar Omhoog – 1965

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Ik ben niet nostalgisch van aard. Maar ik ben wel ontgoocheld. Heel erg. Anderhalf jaar geleden ben ik gestopt. Ik hoor niemand meer. Voor de pers besta ik niet meer. Radio 2 heeft me al jaren niet meer uitgenodigd. Is dat geen schande? Ik ben daar boos om. Ik voel me miskend. Ik heb meer dan vijfhonderd liedjes op plaat gezet. Op straat kom ik veel mensen tegen die me danken voor mijn liedjes en mijn teksten. En wat blijft over? Christine, of Het Schrijverke. Het moet allemaal snel en goedkoop succes zijn tegenwoordig. In Frankrijk hebben ze eerbied voor hun oudere artiesten. Hier niet. »Will Ferdy
Het Nieuwsblad - 1 december 2015