Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Tony Corsari (1926-2011)

Tony Corsari (1926-2011), de eerste echte duizendpoot in de Vlaamse showbizz, werd geboren op 12 november 1926. Zijn tv-carrière liep van 1955 tot 1964, zijn muzikale carrière van 1959 tot 1967, waarna hij zich volledig terugtrok uit het showleven.

Corsari was overdag ambtenaar bij de Commissie voor Openbare Onderstand (de voorloper van het OCMW) in Brussel, ’s avonds ontpopte hij zich tot entertainer in alle mogelijke zalen van het land. In zijn topjaar 1960 deed hij, naar eigen zeggen, 296 presentaties.

Op de toenmalige BRT was Corsari in de jaren ’50 en ’60 een populaire presentator van tal van shows zoals ‘100.000 of niets’, ‘Eén tegen allen’, ‘Ontdek de Ster’ en ‘De Muziekkampioen’. Hij groeide uit tot de eerste grote tv-vedette in Vlaanderen. Als zanger scoorde hij grote hits met ‘Waarom zijn de bananen krom?’ en ‘Het minirokje’. Hij overleed na een slepende ziekte op 2 september 2011.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende liedjes van Tony Corsari:

  • Aan Het Noordzeestrand – 1965
  • Ahmed Larbi Mustafah – 1966
  • De Balearen – 1965
  • De Begrafenis Van Ome Neel – 1959
  • De Cactus tango – 1967
  • De Grond – 1958
  • De Kuskesdans – 1964
  • De Rare Tango – 1958
  • Dolle Mina – 1967
  • Een Reisje Naar De Maan – 1965
  • Goeien Avond Allemaal – 1958
  • Het Minirokje – 1964
  • Het Rijbewijs – 1964
  • Het Meisje Van De Zanzi-Bar – 1967
  • Hinke-Pinke-Dinke (Lily The Pink) – 1966
  • Ik Ben Verliefd Op Zwarte Lola – 1963
  • Lieve Naampjes – 1958
  • Maar Op Zaterdagavond – 1965
  • Mag Ik Je Bril Eens Lenen? – 1958
  • Mijn Tante Antoinette – 1966
  • Moeke Waarom Neem Jij Altijd De Pil – 1967
  • O Alexander – 1965
  • Waag Je Kans – 1964
  • Waarom Zijn De Bananen Krom? – 1959
  • Wat Een Lieveling – 1964
  • Wat Moet Ik Doen – 1964
  • Zij Ging Naar Omhoog – 1965

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Als Will (Tura) in Limburg kwam spelen, zocht hij altijd een plaatselijk orkest om hem te begeleiden. Zo kwam hij bij The Carina's terecht. Het klikte onmiddellijk tussen Will en mij. Op een dag vroeg Will of ik niet bij hem wilde komen spelen. Alleen als ik orkestleider mag worden, zei ik en hij stemde in. Zo leidde ik vanaf 1963 de Turaband. Wat Will niet wist, is dat ik toen eigenlijk amper iets van muziek kende. Als ik een nummertje hoorde, kon ik dat perfect naspelen. Maar arrangementen schrijven, dat had ik nog nooit gedaan. Ik heb het daarna op mezelf geleerd. Will had vertrouwen in mij, want we hebben dertien jaar samengewerkt. Ik zorgde voor de muziek, maar schreef ook nummers voor Will zoals Viva El Amor, Moederogen of Mon Amour à Moi. »Leo Caerts
Het Belang van Limburg, 16 november 2013