Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Rocco Granata (1938)

Rocco Granata wordt vandaag 88. Wat nog steeds enorm wordt onderschat is de invloed die Rocco als ‘gastarbeider’ had op onze Vlaamse muziek in de jaren ’60 en ’70.

De Italiaanse Belg zette ons land al in 1959 muzikaal op de wereldkaart. In de jaren ’60 en ’70 was Rocco echter ook van onschatbare waarde voor de Vlaamse muziek, van kleinkunst tot schlager, maar het aantal Vlaamse liedjes in ons aanbod waaraan Rocco meewerkte als schrijver, producer of uitgever loopt in de vele honderden.

Via zijn eigen label Cardinal (her)lanceerde hij als producer en/of liedjesschrijver de carrières van onder meer Marva, Louis Neefs, Jacques Raymond, De Elegasten, Will Ferdy, Miel Cools, Rudi Anthony, Leen Persijn, Tilly en Franca.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende 38 liedjes van Rocco Granata:

  • Als ik jou niet had – 1986
  • Altijd blijf ik op je wachten – 1985
  • Arrividerci Rocco – 1975
  • Bruine ogen huilen niet – 1972
  • Claudia – 1973
  • Copacabana – 1973
  • Daar gaat mijn grootpapa – 1974
  • Daar is de wind – 1983
  • Dansen op de daken – 1973
  • De laatste trein – 1973
  • De man die met mijn lief gaat trouwen – 1968
  • Denk deze avond aan mij – 1971
  • Droomkasteel – 1986
  • Een levend schilderij – 1973
  • Eleonora mon amour – 1972
  • Ja, wie was ik – 1973
  • Jessica – 1972
  • Jij hebt me nooit begrepen (& Ingrid Pollet) – 1982
  • Juliana – 1987
  • Kleine, kleine man – 1968
  • Lia – 1974
  • Lieve heer, heb medelij – 1973
  • Marieke – 1973
  • Naar het land van de zon – 1981
  • Nog even wachten – 1973
  • Noordzeestrand – 1964
  • Op de purperen hei – 1964
  • Oude liefde roest niet – 1968
  • Sammy – 1970
  • Sarah – 1970
  • Vaarwel, mijn vrienden – 1968
  • Verboden spel – 1986
  • Vlaanderen van zee en zand – 1983
  • Vrouwen – 1975
  • Waar is mijn Limburg heen – 1983
  • Zing, gitaar – 1968
  • Zomersproetjes – 1972
  • Zonnebloem – 1974

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« In mijn studententijd in Gent maakte ik samen met een paar vrienden een filmpje op Super 8. Omdat we een paar cameo's van bekende Mechelaars wilden hebben, ben ik met een cameraatje in de hand bij Manu Verreth en Rik De Saedeleer gaan aanbellen, en dus ook bij Louis Neefs, die op de Stuivenbergvaart woonde. Hij deed zowaar zélf de deur open. Geweldig verrassend vond ik dat. En toen ik hem beschroomd vroeg of ik hem mocht filmen, zei hij: `Oké, maar waar, wanneer en hoe?' Ik haal dus dat cameraatje van achter mijn rug en zeg: `Hiermee, daar, en nu onmiddellijk.' Hij is dan met zijn rug naar de Leuvense Vaart gaan staan, en zo heb ik hem een minuutje gefilmd wazige beelden, want van de zenuwen had ik mijn lens niet goed afgesteld. Maar misschien zijn het wel de laatste beelden die ooit van hem gemaakt zijn, want een paar maanden later, op kerstdag 1980, is hij samen met zijn vrouw verongelukt in Lier. Ik was aan het presenteren op Radio Mechelen toen iemand het me kwam melden. Ik ben recht naar huis gefietst om mijn hele Louis Neefs-collectie te gaan halen. De rest van de dag hebben we alleen nog zijn muziek gedraaid. »Mark Uytterhoeven
Humo - 30 oktober 2012