Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Erik Marijsse (1944)

Erik Marijsse, begin jaren ’70 de grote man achter het populaire maandblad Hitorama over de Vlaamse muziek, wordt vandaag 82. Al in 1969 nam hij zijn eerste plaatjes op. Zo ook ‘Wie wil mijn meisje zijn’, dat pas enkele jaren later een hit werd in de versie van John Horton. Samen met zijn goede vriend Ignace Baert schreef hij tal van liedjes voor andere artiesten, waaronder ‘Baby baby’ voor Nicole & Hugo.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende 27 liedjes van Erik Marijsse:

  • Adieu Christine – 1981
  • Adieu Marianne – 1983
  • Alles wat ik wil ben jij alleen – 1985
  • Beter geven dan krijgen – 1969
  • Fred frit (als Riet en Rik) – 1987
  • Hippie – 1972
  • Ik bel jou, m’n schat, ik mis je – 1984
  • Ik ben een Belg – 1982
  • Itsy Bitsy Teenie Weenie Yellow Polka Monokini – 1984
  • Kernraketten, nee! – 1983
  • Kijk naar omhoog – 1969
  • Laat me maar alleen – 1986
  • Laat ons nog ‘ns dansen op die slow – 1977
  • Leven leven laten leven – 1969
  • Margot – 1987
  • Playa de Aro – 1975
  • Porompompero – 1978
  • Rode wijn en flamenco – 1978
  • Soerabaya – 1977
  • ’t Meisje met de mooiste lach – 1969
  • Uit liefde – 1982
  • Video girl – 1988
  • Vlaamse meisjes zijn mooi – 1970
  • Vlaanderenland (Champs Elysees) – 1972
  • Wat er telt – 1986
  • We hebben nooit genoeg – 1985
  • Wie wil mijn meisje zijn? – 1969

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« De liedtekst van "Sacha" is geïnspireerd op het leven van Jean-Emile, een man uit Diest die ik goed gekend heb. Zijn omgeving had veel moeite met zijn outing en ik vond dat zo wreed. Daarom heb ik Sacha opgenomen. “Jamaar Saint-Pierreke,” zei Jean-Emile me ooit, “gij hebt lang geleden nog eens een song over homo’s gezongen.” Ik viel uit de lucht, maar hij had gelijk. In mijn tijd met Claude François had ik een nummer dat "Le Brouillard est tombé sur la ville" heette. Een heel mooie song, vond ik. Al had ik toen niet door dat het over twee mannen ging die op een brug stonden te wachten op hun vriend. Zo goed Frans sprak ik. Ik was in de jaren zestig al een boegbeeld voor de homo’s zonder dat ik het wist. »Liliane Saint-Pierre
Knack - 5 december 2018