Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Nicole & Hugo

Over de solojaren van Nicole Josy hebben we hier een aparte pagina, dus het verhaal van Nicole & Hugo hangen we vooral op aan Hugo Sigal. Hij werd geboren op 10 november 1947 als Hugo Verbraeken in Kinshasa. Hij wordt vandaag 78.

Hij studeerde in 1967 af aan de afdeling drama van de Studio Herman Teirlinck en hij deed zijn eerste showervaring op als soldaat-milicien met shows voor soldaten. Begin 1970 liep Hugo tijdens een tv-repetitie zangeres Nicole Josy tegen het lijf. De rest is intussen geschiedenis.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende 26 liedjes van Nicole & Hugo:

  • A song is born – 1971
  • Baby, baby – 1973
  • Come comedie – 1972
  • Daar in Kansas – 1969
  • Daar is niets meer aan te doen – 1971
  • Dank U Wel – 1972
  • Dat mag een keer – 1972
  • De Bibies (& de Bibies) – 1983
  • Die woorden, die woorden – 1973
  • Dieven komen bij avond – 1977
  • Er gaat altijd een trein – 1971
  • Gitaren in de zomernacht – 1976
  • Goeiemorgen morgen – 1971
  • Ik kan niet leven – 1971
  • Ik wil jou – 1975
  • Ik wil met je mee – 1972
  • Jij – 1971
  • Jij gaat heen (tu t’en vas) – 1975
  • Lied voor de kinderen – 1983
  • Met de zomer mee – 1974
  • Op ’t perron – 1979
  • Samen leven – 1987
  • Waarom niet samen – 1971
  • Wat moet ik doen – 1987
  • Wie niet kan dromen – 1972
  • Zomaar leven – 1971

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Een zanger die samen met mij aan een carrière timmerde, was Ron Davis. Een concurrent voor Will Tura, werd toen gezegd. Ron was een héle knappe gast: lang, donkerblond, mooie witte tanden, vrolijk en levenslustig. Hij was bijzonder lief en had veel succes bij de meisjes. Geen wonder dat ik stapelverliefd op hem werd, en tot mijn verbazing viel hij ook voor mij. Ik leerde hem kennen tijdens een tournee in West-Vlaanderen, de vlam sloeg direct in de pan. Mijn moeder stond weer klaar met kritiek maar ik luisterde niet en tenslotte kon ze niet klagen, ik woonde nog altijd braaf thuis. Zes maanden zijn Ron en ik samen opgetrokken en al zijn we nooit met mekaar naar bed geweest, ik was in de zevende hemel. Waarom het een platonische relatie bleef, weet ik niet, ik maakte me geen zorgen want ik had zelf nog maar weinig ervaring en ik was vreselijk onzeker. Ik voelde me immers te dik, en Ron was zo knap. »Jacky Lafon
Het Laatste Nieuws - 20 augustus 2002