Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Jo Dens (1952)

Van Jo Dens, alias Jos Jordens, hoor je bij Vlaamse Wonderjaren liefst 27 veelal vergeten liedjes.

Marc Dex bezorgde de 18-jarige Jo een job in zijn orkest The Ruby’s, waar hij zich volop kon ontplooien, voornamelijk als gitarist. Roland Verlooven schreef in 1970 zijn eerste single, maar op platengebied was Jo Dens vooral van 1982 tot 1989 zeer actief. Jo gaf eind 2015 zijn laatste optreden. Hij wordt vandaag 72.

Jo(s) is geboren in Leuven maar groeide op in Waanrode. Hij werkte bij Het Zeekanaal Brussel-Rupel (later Waterwegen en Zeekanaal WenZ, nu De Vlaamse Waterweg) en woont al jaren in Kapelle-op-den-Bos. Hij komt uit een zeer muzikale familie, die ooit zelfs enkele singles (te vinden op YouTube) uitbracht als ‘De zingende familie Roltrap‘. Dat was een verwijzing naar de familie Von Trapp uit The Sound of Music.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende liedjes van Jo Dens:

  • 50 miljoen – 1987
  • Antonio uit Mexico – 1988
  • Bueanas noches, senorita – 1973
  • Een heel eenvoudig liedje – 1983
  • Een mooie tijd – 1988
  • Elisabeth Good-bye – 1974
  • Het meisje uit de 4de klas – 1983
  • Het meisje van m’n dromen – 1986
  • Het Mooiste Liedje – 1982
  • Ieder Mens – 1984
  • Ik zing – 1982
  • In mijn tuintje – 1974
  • Jij bent de mooiste – 1972
  • Jij ging heen – 1985
  • Jouw foto weende zacht – 1987
  • Kom nog eenmaal – 1982
  • Kussen met een sigaret – 1985
  • Lentetijd – 1984
  • Met vakantie aan zee – 1982
  • Mijn droom – 1986
  • Mijn laatste whisky (als Jos Jordan) – 1970
  • Op een mooie zomerdag – 1985
  • Ouwe Joe – 1982
  • Speel niet met mijn hart – 1973
  • Waar is al die liefde (als Jos Jordan) – 1970
  • Zeg een simpel woord – 1972
  • Zij was bij mij vannacht – 1986

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Als Will (Tura) in Limburg kwam spelen, zocht hij altijd een plaatselijk orkest om hem te begeleiden. Zo kwam hij bij The Carina's terecht. Het klikte onmiddellijk tussen Will en mij. Op een dag vroeg Will of ik niet bij hem wilde komen spelen. Alleen als ik orkestleider mag worden, zei ik en hij stemde in. Zo leidde ik vanaf 1963 de Turaband. Wat Will niet wist, is dat ik toen eigenlijk amper iets van muziek kende. Als ik een nummertje hoorde, kon ik dat perfect naspelen. Maar arrangementen schrijven, dat had ik nog nooit gedaan. Ik heb het daarna op mezelf geleerd. Will had vertrouwen in mij, want we hebben dertien jaar samengewerkt. Ik zorgde voor de muziek, maar schreef ook nummers voor Will zoals Viva El Amor, Moederogen of Mon Amour à Moi. »Leo Caerts
Het Belang van Limburg, 16 november 2013