Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Johnny White (1946-2014)

Johnny White, geboren als Johnny Laurent Wittevrouw (Kaggevinne, 13 juni 1946 – Aalst, 13 januari 2014), kende zijn hoogdagen tussen 1970 en 1975.

Voor hij dankzij Canzonissima in 1971 doorbrak met ‘Verloren hart, verloren droom’, had hij vanaf 1963 al een 20-tal singles opgenomen in het Nederlands, Frans en Duits. Na zijn gouden jaren volgden vele ups en downs, het verhaal van vele Vlaamse artiesten. Hij was ook jarenlang actief in het nachtelijke horecaleven. Johnny nam een 60-tal singles en vijftien albums op. Hij overleed onverwacht aan een hartaanval. Een operatie kon niet meer helpen.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende 30 liedjes van Johnny White:

  • Alle wegen leiden naar Rome – 1971
  • Als een dwaas – 1973
  • Als ik nou eens rijk was – 1968
  • Als mijn liefde – 1967
  • De allermooiste dag – 1971
  • De lente der liefde – 1971
  • Deze dag – 1972
  • Duizenden nachten – 1972
  • Goodbye of tot weerziens – 1972
  • Heel mijn leven – 1968
  • Hey hey meisje – 1967
  • Hou je nog van mij? – 1975
  • Ik droom van jou – 1965
  • Ik denk aan jou – 1978
  • Ik kijk maar alleen naar jou – 1966
  • Ik wacht op jou – 1971
  • Ik zie een traan – 1973
  • Je maakt me stapelgek – 1971
  • Kom terug – 1973
  • Marie-Anne – 1971
  • Morgen is morgen – 1971
  • Musica simple – 1965
  • Op dat kamertje – 1981
  • Pimpinella – 1965
  • Please Mister Love – 1970
  • Te Mooi Om Waar Te Zijn – 1971
  • Verloren hart, verloren droom – 1971
  • Veroordeel me niet – 1966
  • Waar je ook mag gaan – 1965
  • Wanneer je verliefd bent – 1972

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Een zanger die samen met mij aan een carrière timmerde, was Ron Davis. Een concurrent voor Will Tura, werd toen gezegd. Ron was een héle knappe gast: lang, donkerblond, mooie witte tanden, vrolijk en levenslustig. Hij was bijzonder lief en had veel succes bij de meisjes. Geen wonder dat ik stapelverliefd op hem werd, en tot mijn verbazing viel hij ook voor mij. Ik leerde hem kennen tijdens een tournee in West-Vlaanderen, de vlam sloeg direct in de pan. Mijn moeder stond weer klaar met kritiek maar ik luisterde niet en tenslotte kon ze niet klagen, ik woonde nog altijd braaf thuis. Zes maanden zijn Ron en ik samen opgetrokken en al zijn we nooit met mekaar naar bed geweest, ik was in de zevende hemel. Waarom het een platonische relatie bleef, weet ik niet, ik maakte me geen zorgen want ik had zelf nog maar weinig ervaring en ik was vreselijk onzeker. Ik voelde me immers te dik, en Ron was zo knap. »Jacky Lafon
Het Laatste Nieuws - 20 augustus 2002