Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Truus (1949)

Truus – Gertrudis Vereecken – viert vandaag haar 76ste verjaardag. Ze werd geboren op 6 juli 1949 in Geraardsbergen en groeide op in een muzikaal gezin. Haar vader speelde viool en haar moeder piano, wat haar al op jonge leeftijd inspireerde om muziek te omarmen. Vanaf haar zevende volgde ze lessen aan de muziekschool, waar haar talent voor zang en optreden begon te ontluiken.

Truus maakte in 1965 haar debuut op 16-jarige leeftijd in het televisieprogramma ‘Ontdek de Ster’, uitgezonden vanuit de Koningin Elisabethzaal in Antwerpen. Ze bereikte de finale in de categorie chanson-cabaret met het nummer “Jonge Liefde”. Twee jaar later nam ze opnieuw deel aan het programma, maar bleef steken in de voorronde. Haar echte doorbraak kwam dankzij optredens met het orkest van Dan Ellery, een Gentse rock-‘n-roll-pionier. Via Ellery’s connecties met platenlabel Philips kreeg Truus een platencontract, wat de start markeerde van haar succesvolle carrière.

Truus was voornamelijk actief in de periode 1965-1975 en werd een van de prominente stemmen in de Vlaamse schlager- en popmuziek. Ze scoorde in deze jaren zestien hits in de Vlaamse hitparade, waaronder twee nummer 1-hits. Haar nummers, vaak covers of bewerkingen van internationale hits, zoals nummers van Vicky Leandros, waren kenmerkend voor de onschuldige en romantische stijl van de late jaren ’60 en vroege jaren ’70. Haar stemgeluid, dat overeenkomsten vertoonde met dat van Leandros, droeg bij aan haar populariteit.

In 1970 vertegenwoordigde ze België tijdens de Europese Beker voor Zangvoordracht in Knokke, waar ze deel uitmaakte van een Belgische ploeg die derde eindigde. Dit optreden leverde haar ook een gastoptreden op in een oudejaarsavondshow op de Spaanse televisie, waar ze bevriend raakte met de Spaanse zanger Dova.

Na 1975 nam de populariteit van de Vlaamse showbusiness, en daarmee ook die van Truus, af. Ze bracht nog enkele singles uit, zoals “Jij bent maar half meer van mij” en “Mijn laatste lied” (1975), maar haar carrière verloor aan momentum. In 1990 probeerde ze een comeback, die weinig succes oogstte. In december 2015 bracht ze haar eerste album in veertig jaar uit, getiteld *Met hart en ziel*, met nieuwe opnames van haar klassiekers, waaronder “Eenzaam”.

Hoewel veel van haar werk enkel op vinyl singles beschikbaar is, bestaat er een verzamel-LP, ’12 x Truus’, met haar Philips-opnames, en een andere verzameling van haar opnames bij Vogue. Een handvol hits verscheen in de loop der jaren op Vlaamse compilatie-cd’s.

In de late jaren ’70 en vroege jaren ’80 had Truus een relatie met Willy Sommers, maar die werd grotendeels uit de publiciteit gehouden om Sommers’ imago als begeerlijke vrijgezel te beschermen. In december 1981 kregen ze samen een dochter, Annemie Vereecken. De relatie eindigde echter tijdens Truus’ zwangerschap en Annemie kreeg de achternaam van haar moeder. Jarenlang werd Annemie’s bestaan als dochter van Sommers verzwegen, wat in 2002 tot controverse leidde toen Annemie en Truus in de media hun verhaal deelden. Truus beschuldigde Sommers ervan haar onder druk te hebben gezet om een abortus te ondergaan en na de breuk geen contact meer te willen. Sommers diende hierop een klacht in wegens laster en eerroof, maar in 2015 verzoenden Truus en Sommers zich.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende 22 liedjes van Truus:

  • Achter de coulissen van Parijs – 1969
  • Alle leuke jongens willen vrijen – 1969
  • Alle Schotten – 1969
  • De Stille Zee – 1970
  • Duifje – 1971
  • Een oude tango – 1970
  • Een rozerode appelboom – 1970
  • Eenzaam – 1974
  • Het licht is groen – 1969
  • Het liedje van mijn hart – 1971
  • Hey, Joe Mc Kenzie – 1972
  • Honderd kussen op papier – 1969
  • Ik ben wie ik ben – 1972
  • Ik hou nog zoveel van jou – 1975
  • Jambo – 1970
  • Je bent maar half meer van mij – 1975
  • Liever jou zonder cent – 1973
  • Maria-José – 1970
  • Oh mamma – 1974
  • Punt Punt Komma Streep – 1970
  • Van een droom alleen kan je niet leven – 1971
  • Zondagstraten – 1971

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Alain Lelièvre, een platenbaas uit Hasselt, kwam in 1971 naar mij toe met de vraag of ik een nummertje kon schrijven voor Samantha, een Antwerpse zangeres die tot dan enkel covers had gezongen. Omdat mijn vrouw en ik destijds zot waren van Spanje, koos ik voor een liedje in de Spaanse sfeer. Ik heb het nummer in één ruk geschreven. Eviva España was eigenlijk de werktitel, want het is gebrekkig Spaans. Leve is in het Spaans immers y viva, wat wordt uitgesproken als ebiba. Maar ik kende geen Spaans. Ik herinnerde mij wel nog een nummertje uit de lessen Latijn over paus Pius XII: Eviva Pio Duodecimo. Ik had aan Leo Rozenstraten gevraagd om een tekst bij dat liedje te maken, maar ook hij vond geen goede titel, zodat die Latijnse titel is gebleven. Een goede zaak, want die titel sloeg enorm aan. »Leo Caerts
Het Belang van Limburg, 16 november 2013