Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Jean Walter (1922-2014)

Ik heb altijd van mooie vrouwen gehouden. Ik zag ze allemaal graag, maar zij zagen mij ook graag.’ Het was Jean Walter (Sint-Niklaas, 11 februari 1922 – Kortrijk, 5 juni 2014) ten voeten uit.

In 1961 antwoordde Louis Neefs – nooit op zijn mond gevallen – in een interview op de vraag of er geen goede Vlaamse zangers zijn: ‘Neen. Of toch, Jean Walter, die is werkelijk zeer goed. Maar hij staat gans alleen.’

Vlaamse Wonderjaren draait van Jean Walter volgende 38 liedjes:

  • Als ’t klokje roept – 1951
  • Appassionata – 1952
  • Ben jij oprecht? – 1963
  • Carnavalito – 1955
  • Dank – 1953
  • Dat kan alleen – 1975
  • Dat vraag ik aan jou – 1975
  • De hemel was nog nooit zo blauw – 1955
  • De rots van Gibraltar – 1954
  • De scharenslijper – 1975
  • De tijd staat stil – 1954
  • Flamenco – 1952
  • Gapen en slapen – 1953
  • Heel lang, heel lang – 1951
  • Hier in mijn hart – 1952
  • Hou altijd van mij – 1968
  • Ik zie je voor het eerst vandaag – 1956
  • In de straten van Rome – 1955
  • In mijn vissersdorpje – 1963
  • Langs de groene weiden – 1958
  • Lievelingslied – 1952
  • Manon – 1954
  • Meneer Callaghan – 1953
  • Met je handen – 1959
  • Moulin Rouge – 1953
  • ’n Laatste whisky soda – 1975
  • O! Die vrouwtjes – 1953
  • Op de purp’re hei – 1975
  • Piccolissima serenata – 1958
  • Schrijf me vlug (& Cornoby Group) – 1973
  • Straatdeuntje – 1957
  • Te veel tequila – 1960
  • Tulpen uit Amsterdam – 1954
  • Twee blauwe kinderogen – 1956
  • Vagabondenlied – 1953
  • Venetië – 1956
  • Wolgastrand – 1959
  • Wondermooi – 1953

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Pater Pax had uit het tienerblad Jukebox een advertentie geknipt van Jean Kluger, die jong talent vroeg om een bandje in te sturen. Wij meenden dat Kluger, een grote meneer in de muziekwereld, voor ons veel te hoog gegrepen was, maar pater Pax zette door. Hij haalde er zijn oude bandopnemer bij. Een van de liedjes die we opnamen was ‘Come to me’, wat later mijn eerste single ‘Geen wonder dat ik ween’ zou worden. En jawel hoor, een week later kregen we al bericht van Kluger dat we op auditie mochten komen. Pater Pax voerde ons met zijn Wartburg naar Brussel. Kluger was enthousiast, hij had enkel twee opmerkingen: The Criminals vond hij geen goede naam en hij wilde dat ik in het Nederlands zou zingen. We reageerden ontgoocheld, want als jongeren keken we neer op Nederlandstalige muziek. Het waren de dagen van de Engelse beatmuziek. Dat is wat wij speelden en Kluger begon over schlagers. Ik dacht: wat is dat nu weer, een schlager? Maar Kluger overtuigde ons en van die eerste single in 1967 verkochten we toch zevenduizend exemplaren. »Paul Severs
Goeiedag, 24 april 2013