Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

De eerste cover met regionale marketing

Vandaag is het al 33 jaar geleden dat Vlaanderen afscheid moest nemen van Leo Martin (1924-1993). In 1967 bracht hij dit plaatje uit onder de naam ‘Leo’, met een grappige Antwerpse bewerking van ‘I love You, You love me’, de gesproken country-klassieker van Anthony Quinn.

Lange Jojo debuteerde op plaat met net dezelfde twee liedjes in het Brussels, op hetzelfde Olympia label. De beide versies werden vrijwel gelijktijdig uitgebracht en beide artiesten maakten ook gebruik van dezelfde muziekbanden. Leo Martin kreeg serienummer LPQ569, het plaatje van Lange Jojo heeft LPQ575. Van regionale marketing gesproken, dus.

Je zou ook interesse kunnen hebben in...
« Pater Pax had uit het tienerblad Jukebox een advertentie geknipt van Jean Kluger, die jong talent vroeg om een bandje in te sturen. Wij meenden dat Kluger, een grote meneer in de muziekwereld, voor ons veel te hoog gegrepen was, maar pater Pax zette door. Hij haalde er zijn oude bandopnemer bij. Een van de liedjes die we opnamen was ‘Come to me’, wat later mijn eerste single ‘Geen wonder dat ik ween’ zou worden. En jawel hoor, een week later kregen we al bericht van Kluger dat we op auditie mochten komen. Pater Pax voerde ons met zijn Wartburg naar Brussel. Kluger was enthousiast, hij had enkel twee opmerkingen: The Criminals vond hij geen goede naam en hij wilde dat ik in het Nederlands zou zingen. We reageerden ontgoocheld, want als jongeren keken we neer op Nederlandstalige muziek. Het waren de dagen van de Engelse beatmuziek. Dat is wat wij speelden en Kluger begon over schlagers. Ik dacht: wat is dat nu weer, een schlager? Maar Kluger overtuigde ons en van die eerste single in 1967 verkochten we toch zevenduizend exemplaren. »Paul Severs
Goeiedag, 24 april 2013
… volgende citaat