Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Marli, de illustere doublure van Marva

‘Geef mij nog een kans’, de Vlaamse vertaling van ‘Donne moi ma chance’, was in 1963 het succesdebuut van Marva. Maar wie kent ook nog de Vlaamse coverversie van ene illustere Marli?

Het plaatje verscheen in dezelfde periode als Marva’s debuut op het Brusselse label Teeny Records, een dochter van het Ronnex-label van de Antwerpse Albert Van Hoogten. Als zakenman en ontdekker van Freddy Sunder en Burt Blanca was hij in de ontluikende muziekwereld van de jaren ’50 zijn tijd ver vooruit.

Hij lanceerde in 1955 het eerste Vlaamse popblad Song Parade en introduceerde in 1958 in ons land ook ‘rackjobbing’. Hij plaatste in alle platenwinkels aparte rekken met goedkope plaatjes met op elke kant een coverversie van een hit van toen.

Deze plaatjes mikten op de ‘teenagers’ en kostten slechts 39 frank, tegenover 66 frank voor de singles van de originele artiesten. Teeny Records had toen ook een maandelijks programma op Radio Luxemburg.


Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« In het begin van mijn carrière had ik even een flirt met de filmindustrie. Ik zou toen de hoofdrol spelen in 'La Longue Nuit', een Belgisch/Franse coproductie. Via het tijdschrift Filmfan waren ze bij mij geraakt. Enfin, ik deed een korte auditie en ik had meteen de hoofdrol als leider van een bende rebellen op school. Het was een beetje een James Dean-rol. Ik pakte al mijn spaargeld bijeen en ging - zeer tegen de zin van mijn moeder - op een huurflat in Antwerpen wonen, om dicht bij de filmset te zitten. Maar na vier dagen opnamen kwam de directeur de fotographie op de set met de mededeling: er is geen geld meer, we staken de opnamen. Ik heb die opnamen trouwens nooit te zien gekregen. »Will Tura
Het Nieuwsblad - 24 oktober 1998