Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Het levenslange leugentje van Johan Stollz

Toen Johan Stollz op 3 april 2018 overleed was er niet meteen duidelijkheid over zijn leeftijd. 82 schreven de nieuwssites in eerste instantie, want zo stond het ook op de Wikipedia-pagina over Johan. Binnen het uur na het bekend raken van zijn overlijden werd zijn geboortejaar op Wikipedia echter aangepast van 1936 naar 1930. Johan werd dus 88 jaar?

Stollz heeft zich inderdaad tijdens zijn ganse artistieke leven zes jaar jonger voorgedaan dan hij in werkelijkheid was. En de reden waarom Johan loog over zijn leeftijd? Eddy Wally!

Eind jaren ’50 waren zowel Johan Stollz als Eddy Wally in het Meetjesland dé jonge opkomende artiesten, allebei met hun eigen balorkest. Ze waren elkaars grote concurrenten. Dat was nog 10 jaar voor Eddy Wally met de Nederlandse zanger/muziekuitgever Johnny Hoes in zee zou gaan, die hem muzikaal in een heel andere richting zou duwen.

Maar Eddy, geboren in 1932, was jonger en dus deed Johan er bij zijn eigen leeftijd gewoon een stuk af, om zo beter in de markt te liggen bij de jonge (vrouwelijke) bezoekers van de bals. In feite waren zowel Johan als Eddy serieuze laatbloeiers, toen ze uiteindelijk pas in de tweede helft van de jaren ’60 hun grote doorbraak beleefden.

Johan’s leugentje over zijn leeftijd is altijd zijn grote geheim gebleven. Een heel selecte “in-crowd” was daar blijkbaar van op de hoogte, maar het was nooit een mediazaak. Pas op zijn doodsbrief werd zijn ware leeftijd onthuld en zelfs toen werd dat door de media met de mantel der liefde toegedekt. Voor zover ze al iets doorhadden.


Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Tot mijn veertigste was ik een beetje met gewichten in de weer en pompte ik af en toe wat. Maar op de dag van mijn veertigste verjaardag ben ik beginnen joggen. Mijn vrouw en ik waren ik Frankrijk op vakantie, samen met een bevriend paar. 'Will, wat doe jij eigenlijk voor je conditie?' vroeg mijn vriend. 'Je moet joggen, dat is het beste'. Ik trok naar de plaatselijke sportwinkel, kocht een loopuitrusting en ben samen met mijn vriend gaan joggen. En nu, achttien jaar later, ga ik nog haast elke dag joggen. De conditie is opperbest. Bijna had ik dit jaar deelgenomen aan de marathon van New York. Ik was er klaar voor. Maar een deel van de pers was getipt. Ik vreesde dat zij mee zou afreizen naar New York. Terwijl ik de marathon incognito wilde lopen. Daarom ben ik niet gegaan. »Will Tura
Het Nieuwsblad - 24 oktober 1998