Vlaamse Wonderjaren

Dit speelt nu bij Vlaamse Wonderjaren:

Miek & Roel

Het Gentse echtpaar Miek (geboren op 12 februari 1944 als Monique Holvoet) en Roel (Raoul Van Bambost, geboren op 4 december 1942) startte in 1965 als het ‘Duo Raoul & Mick’ met liedjes van Bob Dylan, wat nadien werd omgevormd tot Miek & Roel.

Hun eerste elpee in 1967 ‘Je kan nooit weten’, toen nog met Roland (Van Campenhout) als vaste begeleider en met knappe teksten van Miel Swillens, Miel Appelmans en Nikki Bovendaerde, werd een gigantisch succes en zette de Vlaamse folk definitief op de kaart. Miek & Roel stonden 50 jaar lang op de planken. Intussen is Miek definitief gestopt, maar Roel wilde de muziek nog niet loslaten en toert nu met Roel & De Kleine Revolutie en The Vintage Club, een samenwerking met Erik Van Neygen en Hans De Booy.

En sommige van hun liedjes, zoals dit ‘Jan met de pet’ boeten nog steeds niets in aan actualiteit en relevantie.

Bij Vlaamse Wonderjaren hoor je volgende 34 liedjes van Miek & Roel:

  • Als de zon schijnt – 1972
  • Ballade van de wereldbol – 1968
  • Bang om oud te zijn – 1970
  • Bert en  Bertje – 1968
  • Credo – 1968
  • Dag en nacht – 1980
  • De cirkel – 1970
  • De Film – Fan – Man – 1976
  • De Geboorte – 1970
  • De Grote Revolutie – 1970
  • De Rattenkoning – 1968
  • De stad is verloren – 1970
  • Dus naar Amerika – 1980
  • Fabriek – 1980
  • Het verdronken land van Saeftinge – 1970
  • Ik Geef Je De Morgen – 1972
  • In De Tijd Van de Rock ’n Roll – 1976
  • Jan Met De Pet – 1968
  • Jantje’s hoofd dat is ontploft – 1970
  • Jij En Ik – 1967
  • Koop een geweer – 1967
  • Meisje in de stad – 1968
  • Nergens Rust – 1976
  • Neuzenlied – 1968
  • Niet Slecht Bedoeld – 1967
  • Oh Shana – 1980
  • Omtrent Sinterklaas – 1970
  • Onder De Bomen – 1970
  • Solo slim – 1968
  • Voor wie ons soms geweld aandoet – 1970
  • Voorbij – 1967
  • Vreemde vogels – 1968
  • Weleer Heb Je Geleerd – 1967
  • Wie wil horen – 1967

Je zou ook interesse kunnen hebben in...

« Ik heb een paar bypassen en nu ook een defibrilator. Ze hebben al twee keer tegen mijn vrouw gezegd: Het is gedaan met hem. Bij mijn eerste hartinfarctje heb ik een bijna-doodervaring gehad. Ik lag op de spoeddienst. De dokter kwam me onderzoeken en opeens was ik weg. Ik zag mijn hele leven voor me. Alles tegelijkertijd. De toekomst zag ik ook, maar troebel. Het gaf me een goed gevoel. Alles viel van me af. Het heeft me rust gegeven. Het gevoel: laat maar gebeuren. Er is leven na de dood, daar geloof ik in. Net als in reïncarnatie. De mens draagt in zijn rugzak de ervaringen van vorige levens mee. Maar als je zoiets zegt, reageren veel mensen met: Och, daar hebt ge weer zo ene. Vorige levens, wat weet gij daar nu van? Maar als je daar constant geconcentreerd mee bezig bent, krijg je antwoorden. »Miel Cools
Het Belang van Limburg, 9 februari 2013